30/9/2007 - Kaybedensin

KAYBEDENSİN...!
 
Güvenmeli miyim sana bana bu kadar acı çektirdikten sonra yoksa terk mi
etmeliyim büsbütün bütün hayallerimi...

Gelmek miydi, seni görmek miydi bütün özlemlerin sonu... Hani uzaklıklar 
büyük aşkları daha da güçlendirirdi, yoksa bizim aşkımız senin gözünde hiç
yok muydu...

Acımadı mı kalbin bırakıp giderken  yüreğimi, hayallerimi umutsuz ve
çaresiz...

Kalbin öyle taş ki...  Dayanamıyorum artık ne olur çektirme bana bu
eziyeti...

Ya konuş yada tamamen bırak git..

Beni anla diyemiyorum sana. "Bana ne olduğunu bende bilmiyorum ama sen
üzülme seni seviyorum"  deyip 1 hafta aramayan sensin... Ben çözemedim bu
sözlerin anlamını yoksa benim anlamadığım anlamlar mı gizli altında...
 
Bu kararsızlıklarınla duramıyorum artık sessizce bekliyorum dönüşünü...

Ama biliyorum ki olmayacak hiçbir şey öncekiler gibi...

Sevmeyeceğim eskisi gibi...

Aşkım demeyeceğim tutkuyla...

Sarılmayacağım içten...

Öpmeyeceğim dudaklarını...

Üşüdüm dediğinde tutmayacağım ellerini...

Gözlerine bakarak  aşkım demeyeceğim artık...

Her gün aramayacağım ve merak etmeyeceğim nerde diye...

Sabahları güneşin doğuşunu izlemeyeceğim artık senle...

ve güneşin batışını...

Kaybettin sen, belki de kazandın sanıyorsun ama KAYBETTİN...!

We asla kazanamayacaksın...

Çünkü sende yürek yok seni sevmiyorum artık diyebilecek yürek...

Ama ben her mesajımda tekrarlıyorum sana sevgimi çekinmeden ve artık senin
bu aşkı bitirdiğini bile bile...

Ve kalp kırdın sen... Kırdın kelebeğin kanadını ve öldürdün uğur böceğini.

Canlanmaz artık onlar bittiler ...

İŞTE ARTIK BENİ DE CANLANDIRAMAZSIN...

BENDE BİTTİM ...

SEVGİMDE BİTTİ...

VE SEN ; SENDE BİTTİN...... HEM DE BİR DAHA BAŞLAMAMAK ÜZERE... BİTTİN...
GİTTİNNN... BİTTİMM...